سلول گفتگو در اعتماد آنلاین

درست است که یادم نمی‌آید چند سالم بود و کلاس چندم بودم و آن روزها چکار می‌کردم. ولی ورود به اولین جلسه کلاس کاریکاتور احسان گنجی در دهدشت را، حرف‌های احسان را و حس‌م را در طول کلاس یادم هست. یادم هست چطور حالم از تعجب مواجهه به شوق تبدیل شد. اگرچه خواندن گل‌آقا مرا به آن کلاس هل داده بود، ولی احسان گنجی شخصیت جذابی‌ست و فکر می‌کنم اگر از هر چیز دیگری هم حرف می‌زد، می‌توانست کاری کند که به آن علاقه‌مند شوم. 

فارغ از اینکه از آن سالها تا حالا بین من و کاریکاتور چه گذشته، می‌توانم بگویم الان یک مخاطب علاقه‌مند کاریکاتور هستم. کاریکاتوریست‌هایی که به اسم و چهره و تکنیک می‌شناسمشان، نه به اندازه موزیسین‌ها، ولی از بازیگران سینما خیلی بیشتر هستند. همین شاید نشان بدهد که چقدر کاریکاتور را دوست دارم.

اینترنت برای آدمهایی مثل من که علایقی دارند که تعداد طرفدارانش به اندازه سینما و موسیقی پاپ، یعنی اکثریت جامعه نیست، جای خوبی‌ست. ساده بگویم، من طرفدار پروپاقرص آدمهایی هستم که آنقدر برای عموم شناخته شده نیستند که پایشان به برنامه‌های تلوزیونی و مصاحبه‌های تصویری باز شود. اینترنت این امکان را فراهم کرده تا یک برنامه ویدیویی تهیه شود که تمام مهمانانش کاریکاتوریست هستند. سلول گفتگو مهمان‌هایی داشته‌است مثل کامبیز درم‌بخش، علی درخشی، احمد عربانی، ابوالفضل محترمی، کیارش زندی، اردشیر رستمی، فیروزه مظفری و خیلی کاریکاتوریست‌های دیگر. تا زمان نوشتن این یادداشت، بیست و یک قسمت از برنامه منتشر شده‌است. اولین بار است که یک برنامه مهمان و مصاحبه محور را بیش از یکی دو قسمت دیده باشم، چه برسد به اینکه از اولین قسمت تک تکشان را تماشا کرده باشم.

مجری برنامه سلول گفتگو خودش هم کاریکاتوریست است. جمال رحمتی. اعتراف می‌کنم هر چند برای شخص خودش و سابقه فعالیت هنری‌اش احترام قائلم، هیچ وقت کارهایش برایم جذاب نبودند. یاد صحبت‌های سالها پیش با احسان گنجی در دهدشت می‌افتم. توضیح می‌دادم چرا کارهای رحمتی را دوست ندارم، و او می‌گفت که اشتباه می‌کنم. در تمام طول تماشای این برنامه، مثل همین حالا که در حال نوشتن این یادداشت هستم، احسان گنجی، حرف‌هایش، آثارش، کیهان کاریکاتور، هفته‌نامه و ماهنامه و نشریه بچه‌های موسسه گل‌آقا و طنز و کاریکاتور از جلوی چشمم می‌گذرند.

پاورقی: دمخور شدن با بعضی آدم‌ها، گاهی تجربه‌هایی برای آدم باقی می‌گذارند که عمیق‌ند. لذت دیدن کاریکاتور برای من غنیمتی است که کمابیش تمامش حاصل سالهایی‌ست که احسان گنجی را می‌دیدم. ممنونم احسان!

بهتاش داورپناه
فروردین ۱۳۹۸

3 دیدگاه دربارهٔ «سلول گفتگو در اعتماد آنلاین»

  1. میدونم که کاریکاتور موضوع مهمی در زندگی یه شهروند نیست و ممکنه روی اکثریت مردم جامعه در کل دوران زندگیشون تآثیر ویژه و مستقیمی هم نگذاشته باشه، اما به هر حال بخشی از کار منه و من به واسطه پرداختن به اون وارد دنیای مخصوص این فعالیت شدم. حالا پس از سالها حضور در این دنیا، فکر می کنم مهمترین دستآوردم از این حضور، یافتن دوستانی است که وجودشون غنیمت و نعمت است و پیدا کردن اونا در حالت عادی به آسونی ممکن نبود. تو بهتاش، یکی از این دستآوردها و دوستان هستی و یکی از دلایلی هستی که باعث شد این فعالیت هنری رو به صورت جدی بهش بپردازم.

    1. از اینکه وقت گذاشتید و نوشتید ممنونم. شما لطف دارید و اگر واقعاً سهم کوچک که هیچ، حتی گذری وسط روند جدی‌تر شدن کار کاریکاتور شما داشته‌ام، از این به بعد پزش را می‌دهم. 🙏

  2. درود بر شما
    استاد رحمتی یکی از استاد های خوب زمان دانشگاهم بودن، یادشون بخیر، خواستم از این طریق عرض ادب واحترام داشته باشم خدمتشون.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اگر می‌خواهید بدون ارسال دیدگاه برای دریافت دیدگاه‌های دیگران با ایمیل ثبت‌نام کنید، اینجا را کلیک کنید.